noun
biżuteria, ozdoby, klejnoty
B1
Schmuck to rzeczownik rodzaju męskiego oznaczający „biżuterię” lub „ozdobę”. Dopełniacz: des Schmucks. Często używa się go jako rzeczownika zbiorowego bez liczby mnogiej; dla pojedynczych elementów mówi się Schmuckstücke. Bardzo częste w kontekście mody.
Przykłady
Sie schenkte ihr viel Schmuck zum Geburtstag.
Podarowała jej dużo biżuterii na urodziny.
Sie verkaufte alten Schmuck auf dem Flohmarkt, weil sie Platz im Schrank brauchte.
Sprzedała starą biżuterię na pchlim targu, ponieważ potrzebowała miejsca w szafie.
Sie trägt teuren Schmuck aus Gold und Diamanten.
Nosi drogie biżuterię ze złota i diamentów.
Szczegóły
Mnemotechniki
Wyobraź sobie naszyjnik i pierścionek błyszczące; „Schmuck” = błyszczące przedmioty.
Brzmi jak „smuck” — wyobraź sobie błyszczące drobiazgi, które sprawiają, że mówisz „smuck!”
der — zapamiętaj „der Schmuck” jak „der Ring” (rodzaj męski dla przedmiotów).
Notatki
Często używane jako rzeczownik zbiorowy/niepoliczalny na biżuterię w ogóle; pojedyncze elementy mogą być określane jako „das Schmuckstück”. | Rzeczownik występuje tylko w liczbie pojedynczej; liczba mnoga nie ma zastosowania.