verb
zrzucać, strącać, rzucać w dół
B1
runterwerfen to czasownik rozdzielnie złożony i mocny: „zrzucić w dół”, „strącić”. W zdaniu głównym runter się oddziela: du wirfst es runter. Imiesłów II: runtergeworfen; Perfekt z haben. Czasownik nieregularny: du wirfst, er wirft.
Przykłady
Er hat die Tasse aus Versehen runtergeworfen.
Przez przypadek upuścił kubek.
Ich habe das Buch runtergeworfen.
Rzuciłem książkę na dół.
Ich werfe den Ball runter.
Rzucam piłkę w dół.
Szczegóły
Mnemotechniki
Wyobraź sobie, że ktoś zrzuca kubek ze stołu — leci 'runter' (w dół), bo jest 'geworfen'.
Pomyśl: 'runter' = 'w dół' + 'werfen' = 'rzucać' (jak 'rzucić w dół').
Notatki
Czasownik rozdzielnie złożony: w formach teraźniejszych przedrostek 'runter' oddziela się (np. 'ich werfe die Tasse runter'). Imiesłów czasu przeszłego to zwykle 'runtergeworfen' (bardziej formalnie 'heruntergeworfen'). W czasach Perfekt używa się 'haben'.