verb
porządkować, układać, sortować
B1
ordnen to regularny czasownik znaczący „porządkować”, „układać”, „klasyfikować”. Nie jest rozdzielny ani zwrotny. Imiesłów: geordnet; w Perfekt używa się haben. Stosuje się go do rzeczy, dokumentów, myśli i sytuacji: die Akten ordnen, die Gedanken ordnen.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Ich ordne die Dokumente im Büro.
Porządkuję dokumenty w biurze.
Sie ordnete die Dokumente.
Uporządkowała dokumenty.
Die Sekretärin ordnete die Unterlagen, damit der Direktor die Informationen schnell finden konnte.
Sekretarka uporządkowała dokumenty, aby dyrektor mógł szybko znaleźć informacje.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie, że układasz dokumenty w równy stos — „ordnen” = porządkować.
Brzmi jak angielskie „order”, co pomaga zapamiętać, że „ordnen” = porządkować / układać.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Regularny, słaby czasownik używany do porządkowania, układania lub sortowania rzeczy. Nie jest rozdzielny i w czasie Perfekt łączy się z „haben”.