noun
karta bankomatowa, karta bankowa, karta debetowa
B1
Bankomatkarte oznacza kartę bankową, kartę do bankomatu lub kartę debetową. To rzeczownik rodzaju żeńskiego: die Bankomatkarte; liczba mnoga: Bankomatkarten. Służy do wypłat gotówki i płatności. Odmiana regularna, bez nieregularnego pluralu.
Przykłady
Die Bankomatkarte funktionierte nicht mehr, also ging ich zur Bank.
Karta bankomatowa przestała działać, więc poszedłem do banku.
Mit der Bankomatkarte können Sie an jedem Automaten Geld abheben.
Kartą bankomatową można wypłacić pieniądze w dowolnym bankomacie.
Hast du deine Bankomatkarte dabei?
Czy masz przy sobie kartę bankową?
Szczegóły
Mnemotechniki
Wyobraź sobie kartę z napisem „Bankomat”, którą wkładasz do bankomatu.
Brzmi jak „bank-oh-mat-card” — pomyśl o „bank + automat”.
Die Bankomatkarte — rodzaj żeński (die). Wyobraź sobie kartę w damskiej torebce.
Notatki
W niektórych regionach jest to wariant / alternatywna pisownia do „Bancomatkarte”. Oba określenia oznaczają karty używane do wypłacania pieniędzy z bankomatów; preferencje regionalne się różnią.