Schlüssel

noun
sleutel
A1

Schlüssel is een mannelijk zelfstandig naamwoord: der Schlüssel. Betekent een sleutel in letterlijke én figuurlijke zin, bijvoorbeeld de sleutel tot een oplossing. Meervoud: die Schlüssel. Genitief: des Schlüssels. Datief meervoud: den Schlüsseln.

VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES

Hast du meinen Schlüssel gesehen?
Heb je mijn sleutel gezien?
Ich habe meinen Schlüssel verloren und komme nicht in die Wohnung.
Ik ben mijn sleutel kwijt en kan niet in het appartement.
Der Nachbar legte den Schlüssel auf den Tisch, damit seine Frau ihn am Abend nicht suchen musste.
De buurman legde de sleutel op tafel, zodat zijn vrouw er ’s avonds niet naar hoefde te zoeken.

VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL

VOCABULARY.DETAILS.PLURALSchlüssel

VOCABULARY.DETAILS.DECLENSION

VOCABULARY.DETAILS.CASEVOCABULARY.DETAILS.SINGULARVOCABULARY.DETAILS.PLURAL
nominativeder Schlüsseldie Schlüssel
genitivedes Schlüsselsder Schlüssel
dativedem Schlüsselden Schlüsseln
accusativeden Schlüsseldie Schlüssel

VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS

👂Schlüssel ~ «schlussel» — denk aan «close» om te ontgrendelen (sleutel).
⚧️Der Schlüssel — denk aan «der Schlüsselbund» (sleutelhanger), mannelijk.

VOCABULARY.DETAILS.NOTES

Genitief vaak «des Schlüssels». Meervoud: «Schlüssel» (dezelfde vorm).

VOCABULARY.DETAILS.CATEGORY

VOCABULARY.DETAILS.VOCABULARY_EXPLORER

VOCABULARY.DETAILS.NEARBY_WORDS