noun
knödel, knoedel, dumpling
B1
Knödel is een mannelijk zelfstandig naamwoord en betekent een Duitse/Oostenrijkse knoedel of dumpling. Meestal gemaakt van brood of aardappel en geserveerd als bijgerecht of hoofdgerecht. Meervoud: Knödel. Genitief enkelvoud: des Knödels; datief meervoud: den Knödeln. Er zijn hartige en zoete varianten.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Auf dem Teller lagen zwei große Knödel.
Er lagen twee grote knoedels op het bord.
In Bayern isst man gerne Knödel als Beilage.
In Beieren eet men graag knoedels als bijgerecht.
Die Großmutter kochte Knödel, weil die Familie Besuch erwartete.
De grootmoeder kookte knoedels omdat de familie bezoek verwachtte.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Stel je een ronde knoedel voor op een houten bord, stomend — de «ö» lijkt op een klein stoomkrulletje boven de knoedel.
knee-odd-el (denk aan «knee» + «odd» + «el» — helpt de klank «Knö-» onthouden)
der (mannelijk) — stel je een mannelijke chef voor die trots een bord knödels presenteert.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Knödel zijn een veelvoorkomend gerecht in Duitstalige regio’s, met veel lokale varianten (bijv. Semmelknödel, Kartoffelknödel). Het meervoud is meestal gelijk aan het enkelvoud: die Knödel.