verb
kanamak
B1
bluten “kanamak, kan kaybetmek” demektir. Zayıf, ayrılmayan ve dönüşsüz bir fiildir; partizip: geblutet. Perfekt yapısı haben ile kurulur: hat geblutet. Tıp dilinde ve günlük konuşmada sık geçer.
Örnekler
Die Wunde blutet.
Yara kanıyor.
Der Verletzte blutete stark, als er auf den scharfen Metallrand fiel.
Yaralı, keskin metal kenarına düştüğünde çok fazla kanıyordu.
Ich habe geblutet.
Kanıyordum.
Detaylar
Mnemonikler
bir yaradan oluşup düşen küçük kırmızı bir damla hayal et.
İngilizce 'bleed' ve 'blood' kelimelerini çağrıştırır — kanamayla bağlantılı.
Notlar
Çoğu kullanımda geçişsizdir (yara kanar). Mecazî olarak da kullanılır (örn. 'dafür bluten' = 'bedelini ödemek'). | Geçişsiz fiildir; edilgen çekim blokları uygulanmaz ve 'uygulanamaz' olarak işaretlenmiştir.