noun
przypadek, zbieg okoliczności
B1
Zufall to rzeczownik męski oznaczający „przypadek”, „los” albo „zbieg okoliczności”. Liczba mnoga: Zufälle; dopełniacz liczby pojedynczej: des Zufalls. Często występuje w zwrotach durch Zufall i reiner Zufall. Odmiana regularna, z przegłosem w liczbie mnogiej.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Es war kein Zufall, dass die Dokumente genau dann auftauchten, als der Anwalt Fragen stellte.
To nie był przypadek, że dokumenty pojawiły się dokładnie wtedy, gdy prawnik zadawał pytania.
Durch Zufall fand sie den verlorenen Ring.
Przez przypadek znalazła zgubiony pierścionek.
Es war ein reiner Zufall, dass wir uns in Berlin wiedergetroffen haben.
To był czysty przypadek, że spotkaliśmy się ponownie w Berlinie.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie dwie osoby spotykające się niespodziewanie pod spadającym liściem — mała scena zbiegu okoliczności.
Brzmi jak „zoo-fall” — wyobraź sobie coś, co spada w zasięgu wzroku przypadkiem w zoo.
der — wyobraź sobie mężczyznę (der) zaskoczonego zbiegiem okoliczności.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Częsty rzeczownik używany na określenie nieoczekiwanych zdarzeń lub szczęścia. „Zufall” może oznaczać zarówno „przypadek” (możliwość), jak i „zbieg okoliczności” w zależności od kontekstu.