verb
to destroy, to ruin
B1
zerstören to regularny czasownik: „niszczyć”, „rujnować”, „zburzyć”. Łączy się z dopełnieniem bliższym: etwas zerstören. Perfekt tworzy z haben; imiesłów: zerstört. W teraźniejszości występuje zmiana o→ö: ich zerstöre. Często pojawia się też w stronie biernej.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Die Flut zerstörte die Brücke, obwohl die Bauarbeiter sie kurz zuvor noch reparierten.
Powódź zniszczyła most, chociaż robotnicy budowlani naprawili go tuż wcześniej.
Der Sturm hat viele Häuser zerstört.
Burza zniszczyła wiele domów.
Wenn du die Beweise zerstörst, ruinierst du das ganze Projekt.
Jeśli zniszczysz dowody, zrujnujesz cały projekt.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Picture a building being torn down with the label 'zerstören' stamped across it.
Think 'zest-TORE-en' — imagine tearing ('tore') something apart.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Past participle is 'zerstört' (no 'ge-' because of the prefix 'zer-'). Use with haben in perfect tenses.