verb
rzucać, ciskać, miotąć
B1
werfen to mocny, nieregularny czasownik: „rzucać”, „ciskać”, „wrzucać”. W teraźniejszości występuje zmiana e→i: du wirfst, er wirft; Präteritum: warf; Partizip II: geworfen. Perfekt tworzy z haben. Nie jest zwrotny ani rozdzielny.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Er warf den Stein ins Wasser.
Rzucił kamień do wody.
Der Arbeiter warf die defekte Maschine weg, weil sie eine Gefahr darstellte.
Robotnik wyrzucił wadliwą maszynę, ponieważ stanowiła zagrożenie.
Du hast das Paket geworfen.
Rzuciłeś paczkę.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie, że rzucasz piłkę daleko z wybuchowym ruchem „werf!”
Brzmi jak angielskie „wharf” (miejsce, gdzie można coś rzucać?) — skojarzenie „werf-” ~ angielskie „wharf/throw”
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Werfen to mocny, nieregularny czasownik ze zmianą samogłoski w czasie teraźniejszym (du wirfst, er wirft) oraz nieregularnym czasem przeszłym prostym (ich warf). Używa „haben” jako czasownika posiłkowego.