verb
robić, wykonywać
A1
tun to mocny czasownik znaczący „robić”, „czynić”, „wykonywać”. Präteritum: tat; Partizip II: getan; czasownik posiłkowy: haben. Nie jest rozdzielny ani zwrotny, a w mowie bywa bardzo ogólny i częsty. Imperativ w 2. os. lp.: tu. Używany do czynności i zadań.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Er tat, was er konnte.
Zrobił, co mógł.
Was soll ich tun?
Co mam zrobić?
Der Mechaniker tat alles, was nötig war, obwohl das Ersatzteil fehlte.
Mechanik zrobił wszystko, co było potrzebne, chociaż brakowało części zamiennej.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie osobę wykonującą zadanie oznaczone „tun”.
Brzmi jak angielskie „toon” — pomyśl „to do”.
N/A
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Często używany czasownik, w wielu kontekstach zastępowany przez bardziej konkretne czasowniki (machen). Czas przeszły: «tat», imiesłów: «getan».