noun
rekord, najlepszy wynik
B1
Rekord to rzeczownik rodzaju męskiego: „rekord”, „najlepszy wynik”, zwłaszcza w sporcie. Liczba mnoga: Rekorde. Częste połączenia: einen Rekord aufstellen, brechen. Używa się też przy wynikach pomiarów, sprzedaży i danych.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Er hat einen neuen Weltrekord im Hochsprung aufgestellt.
Ustanowił nowy rekord świata w skoku wzwyż.
Der Umsatz erreichte einen Rekord im letzten Quartal.
Obroty osiągnęły rekordowy poziom w ostatnim kwartale.
Er hat einen neuen Rekord im 100-Meter-Lauf aufgestellt.
Ustanowił nowy rekord w biegu na 100 metrów.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie trofeum z tabliczką „Rekord”, aby skojarzyć rekord/osiągnięcie.
Brzmi jak „ray-kord” — pomyśl o promieniu czegoś zapisanego na rekordzie.
Rodzaj męski „der” — wyobraź sobie silnego sportowca trzymającego rekord.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Rekord może oznaczać rekord sportowy, wysoki wynik (np. sprzedaży) albo rekord danych; dopełniacz liczby pojedynczej we współczesnym użyciu często brzmi „des Rekords”.