Kennzeichen

noun
cecha, charakterystyczna cecha, tablica rejestracyjna, numer rejestracyjny
B1

Kennzeichen oznacza „cechę rozpoznawczą” albo „tablicę rejestracyjną”. To rzeczownik nijaki: das Kennzeichen. Liczba mnoga jest taka sama: die Kennzeichen; dopełniacz: des Kennzeichens. Znaczenie zależy od kontekstu, zwłaszcza urzędowego i drogowego.

VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES

Ein wichtiges Kennzeichen dieser Art ist die rote Blüte.
Ważną cechą tego gatunku jest czerwony kwiat.
Das Kennzeichen des Autos war mir unbekannt.
Numer rejestracyjny samochodu był mi nieznany.
Die Polizei stoppte das Auto, weil sie Staub auf dem Kennzeichen entdeckte.
Policja zatrzymała samochód, ponieważ zauważyła kurz na tablicy rejestracyjnej.

VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL

VOCABULARY.DETAILS.PLURALKennzeichen

VOCABULARY.DETAILS.DECLENSION

VOCABULARY.DETAILS.CASEVOCABULARY.DETAILS.SINGULARVOCABULARY.DETAILS.PLURAL
nominativedas Kennzeichendie Kennzeichen
genitivedes Kennzeichensder Kennzeichen
dativedem Kennzeichenden Kennzeichen
accusativedas Kennzeichendie Kennzeichen

VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS

👁️Wyobraź sobie znak lub tablicę z numerami — ten obraz pasuje zarówno do „cechy”, jak i „tablicy rejestracyjnej”.
👂Brzmi jak „ken” + „sign” (Kennzeichen ~ „znany znak”).
⚧️Das = nijaki; wyobraź sobie tablicę jako przedmiot („das Kennzeichen”).

VOCABULARY.DETAILS.NOTES

Kennzeichen może oznaczać cechę wyróżniającą albo, w codziennym użyciu, tablicę rejestracyjną pojazdu. Kontekst decyduje o znaczeniu.

VOCABULARY.DETAILS.CATEGORY

VOCABULARY.DETAILS.VOCABULARY_EXPLORER

VOCABULARY.DETAILS.NEARBY_WORDS