verb
znać, być zaznajomionym z
A1
kennen znaczy „znać” w sensie „być z czymś lub kimś zaznajomionym” — o osobach, miejscach, dziełach. To nie to samo co wissen. Czasownik mieszany i nieregularny: Präteritum kannte, Partizip gekannt, z haben. Nie jest rozdzielny i łączy się z biernikiem.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Ich kannte den Film schon.
Już znałem ten film.
Ich kenne diesen Ort.
Znam to miejsce.
Der Direktor kannte den neuen Mitarbeiter nicht, da er aus einer anderen Abteilung stammte.
Dyrektor nie znał nowego pracownika, ponieważ pochodził z innego działu.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
wyobraź sobie mały kartotekowy spis osób, które «ken» (znasz), z etykietą «kennen»
brzmi jak angielskie «ken» (jak w «within one’s ken») — oba znaczą «znać»
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
«kennen» oznacza być zaznajomionym z kimś lub czymś (osobą/miejscem). Różni się od «wissen», które oznacza znać fakt.