adjective
samotny, osamotniony, odosobniony
B1
einsam to przymiotnik znaczący „samotny”, „osamotniony”, „odosobniony”. Stopniowanie: einsamer, am einsamsten. Może opisywać samotność emocjonalną albo fizyczną izolację. Używany zarówno przed rzeczownikiem, jak i po czasowniku łączącym; ważne są końcówki przymiotnika.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Nach dem Umzug fühlte er sich einsam.
Po przeprowadzce czuł się samotny.
Die Insel ist im Winter oft isoliert und einsam.
Wyspa jest zimą często odizolowana i samotna.
Die alte Frau wirkte einsam, nachdem die Kinder weggezogen waren, und die Nachbarn bemerkten, dass sie selten Besuch bekam.
Stara kobieta wydawała się samotna po tym, jak dzieci się wyprowadziły, a sąsiedzi zauważyli, że rzadko przyjmowała gości.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie samotne drzewo na wzgórzu o zmierzchu, by przywołać «einsam»
brzmi jak „in-some” — wyobraź sobie kogoś „w jakimś miejscu” samego
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Może opisywać samotność emocjonalną lub fizyczne odosobnienie; podlega stopniowaniu (einsamer, am einsamsten).