adverb
jednak, przecież, w końcu
A2
doch to bardzo częsty przysłówek modalny. Może zaprzeczać negacji („Doch!” = „tak, właśnie że tak”), wzmacniać wypowiedź albo znaczyć „jednak”, „przecież”. Jest szczególnie popularny w mowie potocznej i nie wymaga przyimka.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Obwohl das Wetter schlecht gewesen war, kamen die Gäste doch zur Feier, weil sie den Gastgeber nicht enttäuschen wollten.
Chociaż pogoda była zła, goście i tak przyszli na uroczystość, ponieważ nie chcieli zawieść gospodarza.
Ich wollte nicht gehen, doch dann habe ich es mir anders überlegt.
Nie chciałem iść, ale potem zmieniłem zdanie.
Du hast es doch gewusst!
Przecież to wiedziałeś!
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie dwie kłócące się osoby, a jedna stuka drugą i mówi „doch”, żeby nalegać — mały impuls podkreślenia.
Brzmi jak „dock” — wyobraź sobie, że ktoś ci się sprzeciwia na nabrzeżu: „doch!”
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Krótka, bardzo częsta partykuła modalna/adwerbialna używana do podkreślenia, sprzeciwu lub uspokojenia. Bardzo zależna od kontekstu.