noun
reproach, accusation
B1
Vorwurf betekent een verwijt of beschuldiging, meestal in de zin van kritiek en niet per se een juridische aanklacht. Het is een mannelijk zelfstandig naamwoord: der Vorwurf, meervoud Vorwürfe. Vaak: jemandem einen Vorwurf machen, met de persoon in de datief. Genitief: des Vorwurfs.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Sein größter Vorwurf war, dass er nie zuhört.
Zijn grootste verwijt was dat hij nooit luistert.
Ich mache dir keinen Vorwurf.
Ik geef jou niet de schuld.
Sie machte ihm einen Vorwurf.
Ze maakte hem een verwijt.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Picture a finger wagging and a paper labeled 'Vorwurf' being handed over like a charge.
Sounds a bit like 'for-wurf' — imagine someone 'throwing' (wurf) a complaint 'for' someone.
Imagine a man (der) pointing a finger when making a reproach — 'der' for male.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Vorwurf can mean both a reproach (an expression of disapproval) and an accusation (a claim that someone did something wrong). It's commonly used in personal and social contexts.