Keller

noun
kelder, souterrain
A2

Keller is een mannelijk zelfstandig naamwoord en betekent ‘kelder’ of ‘souterrain’. Meervoud: Keller, dus onveranderd. Genitief: des Kellers. Regelmatige verbuiging. Het woord verwijst naar een ruimte onder het huis voor opslag, techniek of soms bewoning.

VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES

Ich gehe in den Keller.
Ik ga naar de kelder.
Die Handwerker fanden im Keller einen alten Koffer, als sie die Leitung reparierten.
De arbeiders vonden in de kelder een oude koffer toen ze de leiding repareerden.
Im Altbau gibt es oft keinen beheizten Keller, sondern einen kalten Keller.
In oude gebouwen is er vaak geen verwarmde kelder, maar een koude kelder.

VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL

VOCABULARY.DETAILS.PLURALKeller

VOCABULARY.DETAILS.DECLENSION

VOCABULARY.DETAILS.CASEVOCABULARY.DETAILS.SINGULARVOCABULARY.DETAILS.PLURAL
nominativeder Kellerdie Keller
genitivedes Kellersder Keller
dativedem Kellerden Kellern
accusativeden Kellerdie Keller

VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS

👁️Stel je trappen voor die naar beneden leiden naar een koele opslagkelder.
👂Keller lijkt op het Engelse ‘cellar’ — vergelijkbaar geluid en betekenis.
⚧️der: stel je een mannelijke bewaker voor die de kelder bewaakt (der Keller).

VOCABULARY.DETAILS.NOTES

Keller verwijst naar de ruimte onder een huis. Meervoud: Keller.

VOCABULARY.DETAILS.CATEGORY

VOCABULARY.DETAILS.VOCABULARY_EXPLORER

VOCABULARY.DETAILS.NEARBY_WORDS