noun
uitvinding
B1
Erfindung betekent ‘uitvinding’: een nieuw idee, methode of apparaat. Het is een vrouwelijk zelfstandig naamwoord: die Erfindung; meervoud: Erfindungen. De verbuiging is regelmatig. Vaak gebruikt in technische, wetenschappelijke en historische context.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Die Jury lobte die Erfindung der Studenten, obwohl nicht alle Tests erfolgreich verliefen.
De jury prees de uitvinding van de studenten, hoewel niet alle tests succesvol verliepen.
Die Erfindung des Buchdrucks hat die Welt verändert.
De uitvinding van de boekdrukkunst heeft de wereld veranderd.
Die Erfindung des Telefons veränderte die Welt.
De uitvinding van de telefoon veranderde de wereld.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Stel je een gloeilamp (idee) voor die omhoog wordt gehouden — dat beeld wijst op een « Erfindung ».
denk aan « our-finding » — een uitvinding is iets wat je vindt/maakt
die → stel je de gloeilamp met een lint voor (een vrouwelijke touch) om « die Erfindung » te onthouden
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Het meervoud is regelmatig met -en (die Erfindungen). Vaak gebruikt in contexten over patenten, geschiedenis en technologie.