noun
tanık, şahit
B1
Zeuge (eril) “tanık” demektir; özellikle hukukî ve resmî bağlamlarda kullanılır. Zayıf çekimli bir isimdir: der Zeuge, des Zeugen, dem Zeugen, den Zeugen; çoğul: die Zeugen. Sıkça aussagen, laden, vernehmen fiilleriyle birlikte gelir; örn. als Zeuge aussagen.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Der Zeuge hat den Unfall genau beobachtet.
Tanık kazayı yakından gözlemledi.
Der Zeuge musste vor Gericht aussagen.
Tanık mahkemede ifade vermek zorunda kaldı.
Der Zeuge sagte vor Gericht die Wahrheit.
Tanık mahkemede gerçeği söyledi.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Mahkemede, üzerinde «Zeuge» yazan küçük bir tabelanın arkasında duran bir adam hayal edin.
«zoy-guh» gibi duyuluyor — bir «zoy»un (oyuncak) tanıklık eden bir adama dönüştüğünü hayal edin.
Der Zeuge — «der»i erkek bir kişiyle ilişkilendirin (ör. «der Mann»).
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Genellikle erkek bir tanığı ifade eden eril bir isimdir. Zayıf isimdir: dolaylı hâllerde -n/-en alır (des Zeugen, dem Zeugen).