pronoun
kendi, aynı
B1
selb, “selbst”e yakın, arkaik ya da edebî bir biçimdir; anlamı “kendisi”, “aynı” gibidir. Daha çok eski metinlerde, hukuk dilinde ve şiirde görülür. Günümüz Almancasinda genelde selbst veya selber kullanılır. Tarihî biçimler: selb, selbe, selbem.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Der Professor benutzte in der Vorlesung das Wort 'selb', obwohl viele Studierende es nicht verstanden.
Profesör derste 'selb' kelimesini kullandı, ancak birçok öğrenci bunu anlamadı.
Der Ritter sprach von selbst.
Şövalye kendisinden bahsetti.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
konuşanı yansıtan küçük bir ayna, ‘self’ çağrışımı yapar
‘self’ gibi duyulur — aynı kök ve aynı fikir
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
«selbst» / «selbe» ile ilişkili, eski ya da edebî bir işaret zamiri/zamir biçimidir. Günlük modern konuşmada yaygın değildir.