verb
milczeć, zachowywać ciszę, nie odzywać się
B1
schweigen znaczy „milczeć”, „zachować ciszę”. To mocny, nieregularny czasownik: Präteritum schwieg, Partizip II geschwiegen. Perfekt tworzy z haben. Zwykle jest nieprzechodni i niezwrotny. Może łączyć się z über + biernik: über etwas schweigen = milczeć o czymś.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Ich schweige.
Milczę.
Die Klasse begann zu schweigen, als der Lehrer den Raum betrat.
Klasa zaczęła milknąć, gdy nauczyciel wszedł do sali.
Alle schweigen, wenn der Chef kommt.
Wszyscy milkną, gdy przychodzi szef.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie usta zapięte na zamek błyskawiczny albo palec przyłożony do ust
Brzmi jak „shy-vine” — wyobraź sobie, że ktoś cicho szepcze „szszsz”
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
schweigen to czasownik nieprzechodni (zwykle bez dopełnienia bliższego). Częste połączenie: «schweigen zu» (na jakiś temat) lub «selbsts Schweigen brechen». | Czasownik nieprzechodni; formy strony biernej nie mają zastosowania.