noun
knedel, kluska, pyza
B1
Knödel to rzeczownik rodzaju męskiego: niemiecki lub austriacki knedel, czyli kluska z ciasta, zwykle z chleba albo ziemniaków. Podawany jako dodatek lub danie główne. Liczba mnoga: Knödel. Dopełniacz lp.: des Knödels, celownik lm.: den Knödeln. Występują wersje słone i słodkie.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Auf dem Teller lagen zwei große Knödel.
Na talerzu leżały dwa duże knedle.
In Bayern isst man gerne Knödel als Beilage.
W Bawarii chętnie je się knedle jako dodatek.
Die Großmutter kochte Knödel, weil die Familie Besuch erwartete.
Babcia ugotowała knedle, ponieważ rodzina spodziewała się gości.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie okrągłą kluskę na drewnianym talerzu, parującą — „ö” wygląda jak mały zawijas pary nad kluską.
knee-odd-el (pomyśl o „knee” + „odd” + „el” — pomaga zapamiętać brzmienie „Knö-”)
der (rodzaj męski) — wyobraź sobie męskiego szefa kuchni dumnie podającego talerz klusek.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Knödel to popularne danie w regionach niemieckojęzycznych, z wieloma lokalnymi odmianami (np. Semmelknödel, Kartoffelknödel). Liczba mnoga jest zwykle taka sama jak liczba pojedyncza: die Knödel.