verb
wspinać się, włazić
B1
klettern to regularny czasownik znaczący „wspinać się”, „wspinać się po czymś”, „drapać się” (np. po skałach, drzewach). Imiesłów: geklettert; w czasie Perfekt łączy się z haben. Nie jest zwrotny. Formy: ich klettere, du kletterst; Präteritum: kletterte.
Przykłady
Er kletterte auf den Berg.
Wspiął się na górę.
Die Kinder kletterten auf den Hügel, obwohl die Eltern warnend riefen.
Dzieci wspięły się na wzgórze, chociaż rodzice wołali ostrzegawczo.
Ich klettere auf den Baum.
Wspinam się na drzewo.
Szczegóły
Mnemotechniki
Wyobraź sobie kogoś wspinającego się na górę i przypinającego małą flagę z napisem «klettern».
brzmi trochę jak «climb» + «turn» — wyobraź sobie obracanie się podczas wspinania.
Notatki
Regularny (słaby) czasownik oznaczający wspinanie się (wspinaczka skałkowa lub wspinanie się ogólnie). W czasach złożonych używa «haben» jako czasownika posiłkowego. | Czasownik nieprzechodni; konstrukcje bierne nie mają zastosowania.