verb
grzmieć, huczeć, głucho dudnić
B1
donnern znaczy „grzmieć”, „huczeć”, „dudnić”. To czasownik nieprzechodni, nierozdzielny i nierozmyślny. Odmienia się regularnie: Präteritum donnerte, Perfekt hat gedonnert, z haben. Używa się go przy opisie burzy, głośnych odgłosów i niskiego pomruku.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
In der Nacht fing es an zu donnern.
W nocy zaczęło grzmieć.
Es donnerte laut.
Grzmiało głośno.
Es hat die ganze Nacht gedonnert.
Grzmiało całą noc.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie, że niebo uderza w ogromny bęben: słyszysz, jak ten bęben „donnern” pośród chmur.
Pomyśl o angielskim „thunder” — „donnern” brzmi podobnie do „thunder”.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Donnern zwykle używa się bezosobowo z „es” (es donnert). Jest to czasownik nieprzechodni i zazwyczaj opisuje grzmot lub bardzo głośne dudnienie. Czasownik bezosobowy („es donnert”); stosuje się tylko formę bezosobową z „es”, a inne formy osobowe oraz strona bierna nie mają zastosowania.