noun
chłopak, chłopiec, malec
B1
Bub to potoczne określenie „chłopca”, „malca” albo „chłopaka”, szczególnie w Austrii i południowych Niemczech. To rzeczownik męski słaby: der Bub, liczba mnoga die Buben. W odmianie: des Buben, dem Buben, den Buben. Częste w mowie potocznej i dialektach.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Der kleine Bub hat laut gelacht.
Mały chłopiec śmiał się głośno.
Die Lehrerin rief den Bub, weil er seine Hausaufgaben vergaß.
Nauczycielka zawołała chłopca, ponieważ zapomniał o swoich pracach domowych.
In manchen Regionen sagt man statt 'Junge' auch 'Bub'.
W niektórych regionach zamiast „Junge” mówi się też „Bub”.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie uśmiechniętego małego chłopca, którego ktoś nazywa „Bub” w dialekcie.
bub brzmi jak angielskie „bub” (slangowo: chłopak) — pomyśl o skróconym „buddy”.
der — wyobraź sobie młodego chłopca (der Bub) w czapce.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Określenie dialektalne używane w części Austrii, Szwajcarii i południowych Niemiec; odpowiednik standardowego niemieckiego „Junge”. Ton jest nieformalny i regionalny.