wild

adjective
vahşi, evcilleşmemiş
B1

wild, “vahşi” veya “evcilleşmemiş” anlamındaki sıfattır; hayvanlar, doğa ya da davranış için kullanılır. Karşılaştırma: wilder, üstünlük: am wildesten. Zıt anlamlısı zahm. Sıfat çekimi normaldir; mecazî kullanım da yaygındır.

VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES

Der Fluss war wild nach dem Gewitter.
Nehir fırtınadan sonra azgındı.
Der junge Hirsch sprang wild durch das Unterholz, weil er vom Auto erschreckt worden war.
Genç geyik, arabadan korktuğu için çalılıkların арасында çılgınca sıçradı.
Die Pferde liefen wild über die Weide.
Atlar çayır boyunca başıboş koşuyordu.

VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL

VOCABULARY.DETAILS.GRADABLEVOCABULARY.DETAILS.YES
VOCABULARY.DETAILS.COMPARATIVEwilder
VOCABULARY.DETAILS.SUPERLATIVEam wildesten
VOCABULARY.DETAILS.PARTICIPLEVOCABULARY.DETAILS.NO

VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS

👁️Bir vahşi hayvanın çitten kaçtığını hayal edin — bu görüntü «wild» anlamını pekiştirir.
👂İngilizce «wild» gibi duyulur — anlam ve ses aynı.

VOCABULARY.DETAILS.NOTES

Yüklem olarak kullanılabilir (ist wild) ya da sıfat olarak (ein wildes Tier — sıfat eklerine dikkat). Mecaz anlamda da kullanılır (eine wilde Idee = çılgın bir fikir).

VOCABULARY.DETAILS.CATEGORY

VOCABULARY.DETAILS.VOCABULARY_EXPLORER

VOCABULARY.DETAILS.NEARBY_WORDS