Ordnung

noun
düzen, sıra, tertiplilik, organizasyon
A1

Ordnung, “düzen” anlamına gelen dişil bir isimdir; hem sistem hem de tertip/temizlik anlamı vardır. Kullanım: die Ordnung, çoğul Ordnungen. Çok yaygın ifade: in Ordnung = “tamam, yolunda”. Çekimi düzenlidir.

VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES

Er mag Ordnung auf seinem Schreibtisch.
Masasında düzeni sever.
Bitte beachten Sie die Hausordnung.
Lütfen ev kurallarına uyun.
Mach mal etwas Ordnung in deinem Zimmer!
Odanı biraz toparla!

VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL

VOCABULARY.DETAILS.PLURALOrdnungen

VOCABULARY.DETAILS.DECLENSION

VOCABULARY.DETAILS.CASEVOCABULARY.DETAILS.SINGULARVOCABULARY.DETAILS.PLURAL
nominativedie Ordnungdie Ordnungen
genitiveder Ordnungder Ordnungen
dativeder Ordnungden Ordnungen
accusativedie Ordnungdie Ordnungen

VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS

👁️Üzerinde “Ordnung” yazan, her şeyin yerli yerinde olduğu düzenli bir raf
⚧️die — düzenli bir kadın kütüphanecinin “die Ordnung muss stimmen” (düzen doğru olmalı) dediğini hayal et

VOCABULARY.DETAILS.CATEGORY

VOCABULARY.DETAILS.VOCABULARY_EXPLORER

VOCABULARY.DETAILS.NEARBY_WORDS