Kündigung

noun
ihbar, fesih, işten çıkarma
B1

Kündigung dişil bir isimdir; bağlama göre “fesih bildirimi”, “sözleşme iptali” veya “işten çıkarma” anlamına gelir. Bir sözleşmeyi, kirayı ya da işi bitiren bildirim ya da belgeyi ifade eder. Çoğul: Kündigungen. Hukuk ve iş hayatında yaygındır.

VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES

Nach der Verwarnung folgte schließlich die Kündigung.
Uyarıdan sonra sonunda işten çıkarma geldi.
Die fristgerechte Kündigung beendet das Vertragsverhältnis.
Süresinde yapılan fesih, sözleşme ilişkisini sona erdirir.
Er erhielt eine Kündigung von seinem Arbeitgeber.
İşvereninden bir fesih bildirimi aldı.

VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL

VOCABULARY.DETAILS.PLURALKündigungen

VOCABULARY.DETAILS.DECLENSION

VOCABULARY.DETAILS.CASEVOCABULARY.DETAILS.SINGULARVOCABULARY.DETAILS.PLURAL
nominativedie Kündigungdie Kündigungen
genitiveder Kündigungder Kündigungen
dativeder Kündigungden Kündigungen
accusativedie Kündigungdie Kündigungen

VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS

👁️Bir sözleşmenin ya da işin bittiğini gösteren, üzerinde «Kündigung» damgası olan resmi bir mektup hayal edin.
👂Biraz «could ding» gibi duyuluyor — sözleşmenizi ‘ding’ diye ortadan kaldıran bir mektup düşünün.
⚧️Dişil isim: «die» kullanın (die Kündigung).

VOCABULARY.DETAILS.NOTES

«Kündigung», bağlama göre ihbar, fesih veya işten çıkarma anlamına gelebilir (iş, kira sözleşmeleri, abonelikler). Kesin hukuki sonuçlar sözleşmeye ve yerel yasaya bağlıdır.

VOCABULARY.DETAILS.CATEGORY

VOCABULARY.DETAILS.VOCABULARY_EXPLORER

VOCABULARY.DETAILS.NEARBY_WORDS