noun
başkent, ana şehir
A2
Hauptstadt bir ülkenin ya da bölgenin başkenti demektir. Dişil bir isimdir: die Hauptstadt; çoğul Hauptstädte, umlaut ve -e ile. Çekimi: die Hauptstadt, der Hauptstadt, den Hauptstädten. Mecaz olarak büyük kültürel ya da ekonomik merkez için de kullanılır.
Örnekler
Berlin ist die Hauptstadt von Deutschland.
Berlin, Almanya'nın başkentidir.
In der Hauptstadt wurden die neuen Pläne vorgestellt, bevor die Minister die Provinz besuchten.
Başkentte, bakanlar eyaleti ziyaret etmeden önce yeni planlar sunuldu.
Berlin ist die Hauptstadt von Deutschland.
Berlin, Almanya'nın başkentidir.
Detaylar
Mnemonikler
Bir haritanın üzerinde 'Hauptstadt' etiketli büyük merkezi bir bina hayal edin.
Hauptstadt — 'haupt' (ana) + 'stadt' (şehir) = ana şehir.
Notlar
Bir ülkenin idarî başkenti için kullanılır.