Imperativ — Tryb Rozkazujący 👮♂️📢
Tryb rozkazujący (Imperativ) służy do wydawania poleceń. W języku niemieckim wyróżniamy trzy główne formy: nieformalną liczbę pojedynczą (usuwamy końcówkę -st: Komm!), nieformalną liczbę mnogą (taka sama jak czas teraźniejszy: Kommt!) oraz formę grzecznościową (czasownik + Sie: Kommen Sie!). W liczbie pojedynczej czasowniki mocne często zmieniają samogłoskę tematyczną.

Kiedy chcesz wydawać polecenia. „Rób!”, „Stój!”, „Bądź cicho!”.
W języku niemieckim mamy trzy formy trybu rozkazującego, zależnie od tego, do kogo się zwracasz.
1. Forma „du” (ty - przyjaciele, rodzina) 🤜🤛
Najprościej: weź formę du czasu teraźniejszego i usuń końcówkę -st.
- du machst -> Mach! (Rób!)
- du gehst -> Geh! (Idź!)
- du isst -> Iss! (Zachowujemy zmianę samogłoski e->i).
- du fährst -> Fahr! (Usuwamy przegłos ä->a! 🚨).
Mach das Fenster auf! (Otwórz okno!)
2. Forma „ihr” (wy - grupa znajomych) 👨👩👧👦
To jest proste. Używamy normalnej formy ihr, ale bez zaimka „ihr”.
- ihr macht -> Macht! (Róbcie!)
- ihr geht -> Geht! (Idźcie!)
- ihr esst -> Esst! (Jedzcie!)
Macht eure Hausaufgaben! (Róbcie zadania domowe, dzieci!)
3. Forma „Sie” (grzecznościowa) 🎩
Najbardziej uprzejma forma (Pan/Pani/Państwo). Zachowujemy zaimek Sie, ale zamieniamy kolejność (szyk przestawny).
- Sie machen -> Machen Sie! (Niech Pan/Pani zrobi / Proszę zrobić)
- Sie gehen -> Gehen Sie! (Niech Pan/Pani idzie / Proszę iść)
Kommen Sie bitte herein. (Proszę wejść do środka.)
Wyjątkowy czasownik „sein” (być) 🦄
Sein zawsze musi być inny.
- du: Sei leise! (Bądź cicho!)
- ihr: Seid leise! (Bądźcie cicho!)
- Sie: Seien Sie leise! (Proszę być cicho!)
Typowe błędy ⚠️
- Nie używaj „du”! W trybie rozkazującym dla du zaimek „du” całkowicie znika.
- Gehst du nach Hause! (Błąd - to jest stwierdzenie lub pytanie).
- Geh nach Hause! (Poprawnie - rozkaz).
- Pozycja „Sie”: W przypadku formy grzecznościowej zaimek Sie musi zostać, ale ląduje po czasowniku.
- Sie essen. (Stwierdzenie: Pan/Pani je).
- Essen Sie! (Rozkaz: Proszę jeść!).
- Bitte: Niemcy używają słowa Bitte (proszę), aby złagodzić polecenia. Bez niego rozkaz może brzmieć bardzo surowo.
- Gib mir das Salz, bitte. (Daj mi sól, proszę).
Ciekawostka 🤓
W starych książkach czasami zobaczysz „e” na końcu formy dla du.
- Gehe! zamiast Geh!
To staroświecka forma (tzw. „niemiecki Lutra”). Dzisiaj w mowie potocznej i nowoczesnym piśmie to „e” prawie zawsze pomijamy.
Zobacz też...
- Podstawy czasowników — Zasady koniugacji.