A1

Imperativ — Tryb Rozkazujący 👮‍♂️📢

Tryb rozkazujący (Imperativ) służy do wydawania poleceń. W języku niemieckim wyróżniamy trzy główne formy: nieformalną liczbę pojedynczą (usuwamy końcówkę -st: Komm!), nieformalną liczbę mnogą (taka sama jak czas teraźniejszy: Kommt!) oraz formę grzecznościową (czasownik + Sie: Kommen Sie!). W liczbie pojedynczej czasowniki mocne często zmieniają samogłoskę tematyczną.

Infografika opisująca niemiecki tryb rozkazujący (Imperativ) służący do wydawania poleceń.

Kiedy chcesz wydawać polecenia. „Rób!”, „Stój!”, „Bądź cicho!”.
W języku niemieckim mamy trzy formy trybu rozkazującego, zależnie od tego, do kogo się zwracasz.

1. Forma „du” (ty - przyjaciele, rodzina) 🤜🤛

Najprościej: weź formę du czasu teraźniejszego i usuń końcówkę -st.

  • du machst -> Mach! (Rób!)
  • du gehst -> Geh! (Idź!)
  • du isst -> Iss! (Zachowujemy zmianę samogłoski e->i).
  • du fährst -> Fahr! (Usuwamy przegłos ä->a! 🚨).

Mach das Fenster auf! (Otwórz okno!)

2. Forma „ihr” (wy - grupa znajomych) 👨‍👩‍👧‍👦

To jest proste. Używamy normalnej formy ihr, ale bez zaimka „ihr”.

  • ihr macht -> Macht! (Róbcie!)
  • ihr geht -> Geht! (Idźcie!)
  • ihr esst -> Esst! (Jedzcie!)

Macht eure Hausaufgaben! (Róbcie zadania domowe, dzieci!)

3. Forma „Sie” (grzecznościowa) 🎩

Najbardziej uprzejma forma (Pan/Pani/Państwo). Zachowujemy zaimek Sie, ale zamieniamy kolejność (szyk przestawny).

  • Sie machen -> Machen Sie! (Niech Pan/Pani zrobi / Proszę zrobić)
  • Sie gehen -> Gehen Sie! (Niech Pan/Pani idzie / Proszę iść)

Kommen Sie bitte herein. (Proszę wejść do środka.)

Wyjątkowy czasownik „sein” (być) 🦄

Sein zawsze musi być inny.

  • du: Sei leise! (Bądź cicho!)
  • ihr: Seid leise! (Bądźcie cicho!)
  • Sie: Seien Sie leise! (Proszę być cicho!)

Typowe błędy ⚠️

  • Nie używaj „du”! W trybie rozkazującym dla du zaimek „du” całkowicie znika.
    • Gehst du nach Hause! (Błąd - to jest stwierdzenie lub pytanie).
    • Geh nach Hause! (Poprawnie - rozkaz).
  • Pozycja „Sie”: W przypadku formy grzecznościowej zaimek Sie musi zostać, ale ląduje po czasowniku.
    • Sie essen. (Stwierdzenie: Pan/Pani je).
    • Essen Sie! (Rozkaz: Proszę jeść!).
  • Bitte: Niemcy używają słowa Bitte (proszę), aby złagodzić polecenia. Bez niego rozkaz może brzmieć bardzo surowo.
    • Gib mir das Salz, bitte. (Daj mi sól, proszę).

Ciekawostka 🤓

W starych książkach czasami zobaczysz „e” na końcu formy dla du.

  • Gehe! zamiast Geh!
    To staroświecka forma (tzw. „niemiecki Lutra”). Dzisiaj w mowie potocznej i nowoczesnym piśmie to „e” prawie zawsze pomijamy.

Zobacz też...