adjective
dilsiz, sessiz
B1
stumm, ‘dilsiz’ ya da ‘sessiz’ anlamına gelen bir sıfattır. Konuşamayan bir kişiyi veya ses çıkarmayan bir şeyi anlatabilir. Derecelendirme düzenlidir: stummer, am stummsten. Sıfat olarak isimden önce ya da yüklem olarak kullanılır; sık ifade: stumm bleiben.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Das Mikrofon ist stumm geschaltet.
Mikrofon sessize alındı.
Das Telefon blieb stumm, obwohl viele Nachrichten erwartet wurden.
Birçok mesaj beklenmesine rağmen telefon sessiz kaldı.
Im Kino muss man während des Films stumm sein.
Sinemada film sırasında sessiz olmalısınız.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Ağzına küçük bir 'mute' düğmesi yapıştırılmış birini hayal edin.
'stum' gibi duyuluyor — 'dilsiz' ve 'sessiz oda'yı düşünün.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
stumm genellikle «konuşamayan» ya da «kapatılmış (ses)» anlamına gelir. still (sakin) ile farklıdır — stumm sesin ya da konuşmanın olmamasına odaklanır, while still düşük gürültü seviyesini vurgular.