noun
ayırt edici özellik, özellik, plaka, araç plakası
B1
Kennzeichen, ‘ayırt edici özellik’ ya da ‘araç plakası’ anlamına gelir. Orta cins isimdir: das Kennzeichen. Çoğul biçimi aynıdır: die Kennzeichen; genitif tekil: des Kennzeichens. Anlamı bağlama göre değişir, özellikle resmi ve trafik dilinde kullanılır.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Ein wichtiges Kennzeichen dieser Art ist die rote Blüte.
Bu türün önemli bir özelliği kırmızı çiçektir.
Das Kennzeichen des Autos war mir unbekannt.
Arabanın plaka numarası bana yabancıydı.
Die Polizei stoppte das Auto, weil sie Staub auf dem Kennzeichen entdeckte.
Polis, plaka üzerinde toz fark ettiği için arabayı durdurdu.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Numaralı bir tabela ya da plaka hayal edin — bu görüntü hem ‘özellik’ hem de ‘plaka’ anlamını kapsar.
‘ken’ + ‘sign’ gibi duyulur (Kennzeichen ~ ‘bilinen işaret’).
Das = nötr; plakayı bir nesne olarak düşünün (‘das Kennzeichen’).
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Kennzeichen, ayırt edici bir özellik anlamına gelebilir ya da günlük kullanımda bir aracın plakasını ifade edebilir. Anlamı bağlam belirler.