noun
istisna
B1
Ausnahme, ‘istisna’ veya ‘aykırı durum’ demektir. Dişil bir isimdir: die Ausnahme, çoğulu die Ausnahmen. Sık kullanılan kalıplar: mit Ausnahme von … (‘… hariç’, von ile) ve ohne Ausnahme (‘istisnasız’). Bir kuraldan sapmayı ya da özel bir durumu belirtir.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
In diesem Fall gibt es eine Ausnahme.
Bu durumda bir istisna vardır.
Alle müssen pünktlich sein, ohne Ausnahme.
Herkes istisnasız zamanında olmalı.
Die Regel galt für alle, obwohl ein Fall existierte, der als Ausnahme betrachtet wurde.
Kural herkes için geçerliydi, ancak istisna olarak kabul edilen bir durum vardı.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Bir kural kitabının bir sayfasının koparılıp «Ausnahme» diye etiketlendiğini hayal edin — diğerlerinden ayrılır.
Biraz «out-name» gibi duyulur — istisna, normal kuralın ‘dışında’ olan bir şeydir.
Die Ausnahme — kadın bir hâkimin istisna ilan ettiğini hayal ederek dişil «die»yi hatırlayın.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Hukuki, idari ve günlük bağlamlarda yaygın olarak kullanılır. Dikkat: «Ausnahme» dişildir (die Ausnahme).