verb
przerywać, przeszkadzać, przerywać rozmowę
B1
unterbrechen znaczy „przerywać”, „przeszkadzać” lub „wstrzymywać”. To mocny, nieregularny czasownik: w Präsens zmiana e→i (er unterbricht), Präteritum unterbrach, Partizip II unterbrochen. Nie jest rozdzielny ani zwrotny; Perfekt z haben.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Der Regen unterbrach das Spiel für mehrere Minuten.
Deszcz przerwał mecz na kilka minut.
Der Moderator unterbrach die Debatte, weil ein dringender Anruf einging, sodass die Diskussion für zehn Minuten ruhte.
Prowadzący przerwał debatę, ponieważ nadszedł pilny telefon, więc dyskusja została wstrzymana na dziesięć minut.
Bitte unterbrich mich nicht, wenn ich spreche.
Proszę, nie przerywaj mi, kiedy mówię.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Ktoś podnosi rękę, żeby wtrącić się do rozmowy.
pomyśl o „under-break” — łamać od dołu albo przerywać czyjąś wypowiedź.
czasowniki nie mają rodzaju
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Nieodłączalny prefiks „unter-” (czasownik nie rozdziela się w formach osobowych w zdaniu głównym). Czasownik mocny (nieregularny) ze zmianą tematu w czasie teraźniejszym (ich unterbreche — er unterbricht) i formą przeszłą „unterbrach”. W czasach złożonych używa „haben”.