adjective
dziwny, niepokojący, bardzo
B1
Unheimlich to przymiotnik znaczący „upiorny”, „niepokojący”, „dziwny”. W mowie potocznej bywa też używany wzmacniająco w sensie „strasznie”, „niesamowicie”. Stopniuje się: unheimlicher, am unheimlichsten. Często opisuje nastrój, osobę lub wrażenie.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Seine Erklärung war unheimlich — ich wusste nicht, was ich davon halten sollte.
Jego wyjaśnienie było niepokojące — nie wiedziałem, co o tym myśleć.
In der Nacht war es unheimlich still, nachdem die Nachbarn die Lichter ausschalteten, und viele Leute fühlten sich unwohl.
W nocy było upiornie cicho, gdy sąsiedzi zgasili światła, i wiele osób czuło się nieswojo.
Es ist unheimlich kalt heute.
Dziś jest potwornie zimno.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie cichy dom w nocy, który wydaje się nie w porządku — to niepokojące uczucie „nie-domowe”.
brzmi jak „un-heim-lich” -> „nie-domowy” (miejsce, które nie czuje się jak dom = niepokojące).
Przymiotniki nie mają rodzaju, ale pamiętaj, że przymiotniki z „-lich” często opisują cechy lub uczucia.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Może znaczyć „dziwny/niepokojący” albo potocznie „bardzo/niesamowicie” w zależności od kontekstu. Uwaga: w formalnym piśmie nie używaj go jako wzmacniacza.