adjective
nietypowy, niezwykły, nadzwyczajny
B1
ungewöhnlich to przymiotnik znaczący „niezwykły”, „nietypowy”, „rzadki”. Stopniuje się regularnie: ungewöhnlicher, am ungewöhnlichsten. Używa się go przy rzeczowniku i orzecznikowo, np. eine ungewöhnliche Idee. Przydatny do opisu czegoś zaskakującego lub niestandardowego.
VOCABULARY.DETAILS.EXAMPLES
Es war ungewöhnlich, dass die Bibliothek samstags geöffnet blieb, obwohl normalerweise keine Veranstaltungen stattfanden.
To było nietypowe, że biblioteka pozostawała otwarta w soboty, chociaż zwykle nie odbywały się żadne wydarzenia.
Das war ein ungewöhnliches Geschenk, das niemand erwartet hatte.
To był niezwykły prezent, którego nikt się nie spodziewał.
Seine Herangehensweise an das Problem war wirklich ungewöhnlich, aber effektiv.
Jego podejście do problemu było naprawdę niezwykłe, ale skuteczne.
VOCABULARY.DETAILS.DETAILS_LABEL
VOCABULARY.DETAILS.MNEMONICS
Wyobraź sobie osobę robiącą coś dziwnego na formalnym wydarzeniu — nazwiesz to ungewöhnlich.
Pomyśl o „un-gewöh-nlich” = „niezwykły” — „un” + „gewöh” (jak „gaw”), żeby zapamiętać „nienormalny”.
VOCABULARY.DETAILS.NOTES
Ungewöhnlich stopniuje się: ungewöhnlicher, am ungewöhnlichsten. To nie jest przymiotnik pochodzący od imiesłowu.